ਜਿਸ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ , ਓਸੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਲਬਾਲਬ ਭਰੇ ਪੂਰੇ 128 ਸਫ਼ੇ । ਪਹਿਲੇ 30 ਪੰਨਿਆਂ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਵੇਂ ਨਾਵਲ ਕਲਾਸਿਕ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ , ਘਰੇਲੂ ਕਥਾ ਤੁਰਦੀ , ਵਿਸਮਾਦ , ਆਹਟ , ਦਰਦ ਰੋਸੇ ਤੁਰਦੇ । ਇੱਕ ਆਸ ਬਣਦੀ ਹੈ । ( ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਚਾਨਣ ਦਾ ਕੀ ਪਤਾ , ਪਿਆਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਰੱਜ ਦਾ ) ਅਗਲੇ ਸਫਿਆਂ ਤੇ ਕਿਸੇ ਤਲਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦਾਂ - ਨਿਰਾਸ਼ ਹੁੰਦਾ , ਪਰ ਪਿਆਸ ਤੇਜ ਹੁੰਦੀ ਅਾ , ਤੇਜ਼ ਪਿਆਸ ਦੱਬਕੇ ਰੱਜ ਦੀ ਤਪਸ਼ । ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਐਸੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਬਣ ਜਾਣਾ , ਮਤਲਬ ਇਸ ਜਗਾਂ ਤੇ ਅਾ ਛੱਡਣਾ ਪਿਆਸਿਆਂ ਹੀ ਮੁੜ ਜਾਣ ਜਿਹਾ , ਇੱਕ ਹਾਰ ਜਿਹਾ । ਅਖਰੀਲੇ ਪਲਾਂ ਤੱਕ ਆਸ ਦਾ ਏਨਾ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਣਾ ਕਿ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਹੀ ਸਹੀ ਮੇਰਾ ਪਾਤਰ ਚੀਕ ਉੱਠੇ , ਭੱਜ ਜਾਵੇ , ਬਗਾਵਤ ਕਰ ਦੇਵੇ ... ਖੈਰ... ( ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ , ਇੱਕ ਪਰਦਾ ਬਣਾ । )
ਪਹਿਲਾਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਲੱਗਿਆ , ਫੇਰ ਸੋਹਣਾ , ਪਿਆਰਾ ਫੇਰ ਥੋੜਾ ਖਿਝਿਆ , ਰੁੱਖਾ , ਭੈੜਾ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਆਉਂਦੇ ਆਉਂਦੇ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਨਫਰਤ ਹੋ ਗਈ । ਅਕਾਉਪਣ ਭਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ । ਗਲਪੀ ਲਿਸ਼ਕ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ , ਵਾਕ ਬਣਤਰ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨੂੰ ਨਕਾਰਿਆ ਨਹੀ ਜਾ ਸਕਦਾ , ਵਿਸ਼ਾ ਬੋਲਡ ਹੈ ਪਰ ਲੋੜ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਇਸ ਲਈ ਲੱਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਹਰਾਅ ਜਿਆਦਾ ਹੈ । ਹਰ ਕਾਂਡ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਹੁਰੇ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਉਘਾੜਨ ਤੋਂ ਹੋ ਅਖਿਰਤੇ ਪਤੀ ਦੀ ਨਾਕਾਬਲੀਅਤ ਤੱਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ।
ਇੱਕ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਲੱਗਣ ਲਗਦੀ ਅਾ। ਪਤੀ ਦੇ ਜਿਸ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਉਘਾੜਿਆ ਗਿਆ , ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੋਈ ਵੀ ਪਾਤਰ ਜਿਹਾ ਸੇਲਫ਼ ਰਿਸਪੇਕਡ ਤੇ ਆਤਮ ਨਿਰਭਰ ਇਨਸਾਨ ਕਿਉਂ ਏਸ ਦਲਦਲ ਚ ਉਲਝਿਆ ਰਹੇਗਾ । ਹਾਲਾਤ ਤੇ ਪਾਤਰ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵਿਚ ਏਨਾ ਵਖਰੇਵਾਂ । ਫੇਰ ਪਾਤਰ ਦਾ ਗੰਦਗੀ ਚ ਉਲਝੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਕਾਰਣ । ਕਿੰਨੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਪਤੀ ਦੇ ਔਰਤ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ , ਸੱਸ ਸਹੁਰੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਪ੍ਰਤੀ ਵਿਵਹਾਰ ਸਪਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ , ਲੇਖਕ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਰਥਕ ਜਵਾਬ ਦੀ ਆਸ ਕਿ ਤੁਸੀ ਮੈਂ ਪਾਤਰ ਨਾਲ ਸਹੀ ਕੀਤਾ ??? ਇੱਕ ਚਿਣਗ ਆਉਂਦੀ ਅਾ ਇੱਕ ਪਲ ਜਦੋਂ ਓਹ ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲੇ ਦੇ ਗਲ ਪਰਨਾ ਪਾ ਧਮਕੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ , ਘਰਵਾਲਾ ਕੀ ਆਹੀ ਐਕਸਪੇਕਟ ਕਰਦਾ ?
ਪਾਠਕ ਕੀ ਆਹੀ ਐਕਸਪੈਕਟ ਕਰਦਾ ??
ਪਾਠਕ ਕੀ ਆਹੀ ਐਕਸਪੈਕਟ ਕਰਦਾ ??
ਜਿੰਨਾ ਕ ਲੱਗਿਆ ।।।
ਪਿਆਸਾ ਰਿਹਾ ਇੱਕ ਆਮ ਪਾਠਕ !!!
Comments
Post a Comment